Ναι στο τσίρκο αλλά χωρίς ζώα

Στάθης Χαλαστάρας
Εκτύπωση
Ένα ζήτημα που εδώ και χρόνια απασχολεί τις Οικολογικές και Ζωοφιλικές Οργανώσεις είναι αυτό που έχει να κάνει με την κατοχή και εκμετάλλευση των άγριων ζώων.

Τσίρκο, ζωολογικοί κήποι, πειράματα στα ζώα είναι ορισμένα από τα ζητήματα και μάλιστα σε Ευρώπη και Αμερική το κάθε ένα από τα παραπάνω ήταν και η αφορμή για την ίδρυση ή συγκρότηση ομάδων παρέμβασης.

Στην πόλη μας έφθασε ένα τσίρκο που στις παραστάσεις του χρησιμοποιούνται άγρια ζώα. Εγκαταστάθηκε σε χώρο του λιμανιού Βόλου μετά από απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του λιμένα.

Εγκαταστάθηκε και λειτουργεί (!) με δεδομένη την αντίθεση σε τέτοιου είδους θεάματα του Δημάρχου Βόλου κου Μήτρου (θερμά τον ευχαριστούμε), του Δήμου Ν. Ιωνίας και του Δήμου Αισωνίας, σύμφωνα με παλαιότερη απόφασή τους. Παρ΄ όλα αυτά η Ανώνυμη εταιρεία λιμένος Βόλου έδωσε το οκ με την προϋπόθεση να πληρούνται τα προβλεπόμενα από το νόμο.

Δηλαδή, να υπάρχει και να κατατεθεί στατική και ηλεκτρομηχανολογική μελέτη της σκηνής, πυρασφάλεια, κυκλοφοριακή μελέτη (ασφαλής είσοδος-έξοδος οχημάτων, χώροι στάθμευσης) χώρων υγιεινής και φυσικά τα όσα σχετίζονται με τα ζώα δηλ. πιστοποιητικά υγείας και νόμιμης κατοχής κ.λ.π.

Ερώτηση: Τα παραπάνω ελέγχθηκαν από τους αρμόδιους αφού αποτελούν τη βασική προϋπόθεση για τη λειτουργία αυτού του είδους των δημόσιων θεαμάτων; Το τσίρκο ξεκίνησε τη λειτουργία του στις 6 Δεκέμβρη και όπως όλοι αντιλαμβανόμαστε αν δεν πληρούνται οι παραπάνω προϋποθέσεις τότε αυτό άμεσα θα πρέπει να πάψει να λειτουργεί όπως άμεση ήταν και η αντίδραση του κου Μήτρου στην αυθαίρετη αφισορύπανση της πόλης από τους διαφημιστές του τσίρκο.

Και επειδή ίσως κάποιος πει , μα τι γίνεται με το τσίρκο και υπάρχουν αυτές οι αντιδράσεις;

Το τσίρκο είναι ένα απομεινάρι μιας περασμένης εποχής, τότε που οι άνθρωποι ήξεραν πολύ λίγα για τις ανάγκες των άλλων ειδών.

Τώρα, περισσότερο είναι η νοσταλγία που κάνει τους γονείς να πηγαίνουν τα παιδιά τους στο τσίρκο με ζώα.

Ο Χένρυ Νόρθ Ρίνγκλιν, ιδιοκτήτης τσίρκο λέει στο βιβλίο του «Ο Βασιλιάς του τσίρκο»:Δεν είναι και τόσο όμορφο να βλέπεις τις μεγάλες γάτες (τίγρεις) να εκπαιδεύονται… Όταν ο εκπαιδευτής αρχίζει, δένονται όλες με αλυσίδες στο βάθρο τους και σχοινιά τυλίγονται γύρω από το λαιμό τους έτσι ώστε να τις πνίγουν και να τις κάνουν να υπακούν. Όλα τα είδη βαρβαρότητας χρησιμοποιούνται για να τις αναγκάσουν να σέβονται τον εκπαιδευτή και να μάθουν τα «κόλπα» τους. Δουλεύουν από φόβο.

Το 1993 η Τζιν πρώην υπάλληλος του τσίρκο Αφοι Ρίνγκιν είπε: «Υπάρχει μία μικρή, γλυκιά, αθώα καφετιά αρκούδα που ποτέ δεν έβλαψε κανένα…..αλλά μερικές φορές είχε πρόβλημα ισορροπίας στο ψηλό σχοινί. Τότε τη δέρνανε με μακριά μεταλλικά ραβδιά μέχρι που φώναζε και αιμοραγούσε. Έγινε τόσο νευρωτική που χτυπούσε το κεφάλι της στο μικρό κλουβί της».

Τα τσίρκο συνεχώς μετακινούνται από την μία πρόχειρη κατασκήνωση στην άλλη και είναι αδύνατο για τα τσίρκο να ακολουθούνε τις ανάγκες των ζώων τους. Εννέα στους δέκα μήνες το χρόνο αυτό το ταξιδιωτικό θηριοτροφείο πρέπει να τα βγάλει πέρα με ότι χώρο βρίσκει διαθέσιμο. Τη γωνιά ενός αγρού ή το πάρκινγκ αυτοκινήτων.

Οι ελέφαντες για παράδειγμα σε άγρια κατάσταση μπορούν να ταξιδεύουν μέχρι 20 μίλια την ημέρα, να πλένονται στη λάσπη και να ζούνε σε οικογενειακές ομάδες. Στο τσίρκο είναι αλυσοδεμένοι με το ένα μπροστινό και πίσω πόδι και στέκονται μόνο όρθιοι, σέρνοντας τα πόδια τους λίγα βήματα μπροστά και πίσω.

Ζώα που ζούνε σε αγέλες όπως οι ζέβρες,τα λάμας και οι καμήλες είναι συνήθως απομονωμένα από τα είδη τους, κλεισμένα σε μικροσκοπικές μάνδρες και δεσμά.

Όσο αφορά την επιμόρφωση, τα τσίρκο διδάσκουν την χειρότερη συμπεριφορά στα ζώα. Το να παίρνεις όμορφα πλάσματα και να τα ξεγυμνώνεις από κάθε αξιοπρέπεια βαζοντάς τα να εκτελούν γελοία κόλπα για να γελά ο κόσμος, είναι η χειρότερη «επιμόρφωση». Θα έπρεπε να διδάσκουμε σεβασμό και εκτίμηση του κόσμου όπου ζούμε και όχι να τον χρησιμοποιούμε για να διασκεδάζουμε περιστασιακά.

Τα παιδιά πρέπει να αποθαρρυνθούν από παρακολούθηση κάθε παράστασης με ζώα σε μη αξιοπρεπείς επιδείξεις, όπου ζούνε σε μη ικανοποιητικά καταλύματα ή είναι εκτεθειμένα σε ύποπτες εκπαιδευτικές μεθόδους.

«…μένουν μόνο δύο εβδομάδες να ετοιμαστούμε για ν΄ ανοίξουμε το τσίρκο. Έπρεπε να δουλέψουμε γρήγορα για να ετοιμάσουμε τους ελέφαντες. Η Σάντη ο νεότερος ελέφαντας ήταν πολύ φοβισμένη. Μια μέρα την είχαμε στη σκηνή για εκπαίδευση. Δεν μπορούσε να εκτελέσει τα «κόλπα της» και έφυγε από τη σκηνή φοβούμενη για τιμωρία. Την πιάσαμε, την φέραμε πίσω, την ρίξαμε στο πάτωμα και αρχίσαμε να την τιμωρούμε που φέρθηκε τόσο ανόητα. Ξαφνικά σταματήσαμε και κοιταχτήκαμε. Καθόταν στα πλάγια, δάκρυα έτρεχαν στο προσωπό της και λυγμοί βασάνιζαν το κορμί της……»

Απόσπασμα από το βιβλίο «παγίδα ελεφάντων» του εκπαιδευτή ζώων τσίρκο Τζώρτζ Λιούις.

Σε όλα αυτά την απάντηση δίνουν τα παιδιά και οι δάσκαλοι με την αποχή τους από αυτού του είδους τα θεάματα. Η περιβαλλοντική εκπαίδευση και ενημέρωση έδωσε καρπούς στα σχολεία, το διαπιστώσαμε από τη στάση-αποχή των παιδιών σε παλαιότερη επίσκεψη τσίρκο στην πόλη μας. Αυτή η στάση είναι ελπίδα και σημαντικό δείγμα πολιτισμού.

Μ.Φ.Χ. ΣΤΑΘΗΣ ΧΑΛΑΣΤΑΡΑΣ

ΣΤΑΘΜΟΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΑΓΡΙΩΝ ΖΩΩΝ & ΠΟΥΛΙΩΝ
ΑΒΕΡΩΦ 9 ΝΕΑ ΙΩΝΙΑ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ τηλ. - fax : 2421/080483