Canon del Sumidero - αναπτυσσόμενα σκουπίδια

Βαρβάρα Κασσελούρη
Εκτύπωση
Για τη γεωγραφία του θέματος, το Canon del Sumidero βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα ανατολικά της (του όπως προτιμάτε) Tuxtla Gutierrez, που είναι η διοικητική πρωτεύουσα της επαρχίας των Chiapas στο νότιο Μεξικό - σε αντιδιαστολή με το San Cristobal de las Casas, που είναι η "τουριστική" και πολιτιστική πρωτεύουσα της επαρχίας, κυρίως λόγω της μαχητικής προϊστορίας της πόλης, η οποία ήταν / είναι έδρα των Zapatistas.  

To φαράγγι διαπερνά από βορρά ο ποταμός Rio Grande de Chiapas. Σε κάποια σημεία ο βράχος φτάνει τα 1200 μέτρα.

Ως συνεπής λοιπόν τουρίστρια και εγώ ξεκίνησα να επισκεφτώ το περίφημο φαράγγι. Και μαζί με ένα τσούρμο άλλους συνεπείς τουρίστες μας φορέσανε σωσίβια και μας πήρανε από την αποβάθρα για να διασχίσουμε το φαράγγι με το ταχύπλοο μέχρι το φράγμα και πάλι πίσω.

Η γεωγραφία και πάλι - λέει πως το βάθος του νερού σε ορισμένα σημεία φτάνει τα 260 μέτρα.

Πρώτη απορία που γεννήθηκε στο μυαλό της συνεπούς τουρίστριας - που θέλει να αυτοαποκαλείται και φυσιολάτρισσα: Μα καλά είναι δυνατόν να μην επηρεάζεται η ισορροπία αυτού του οικοσυστήματος με τα δεκάδες ταχύπλοα να τρέχουν σαν μανιασμένα;

Τέλος πάντων για αλλού έχω ξεκινήσει και όλο λοξοδρομώ.

Και εκεί λοιπόν που χαζεύουμε όλοι τους πανύψηλους βράχους και τους κροκόδειλους δεξιά και αριστερά να λιάζονται είτε μόνοι είτε οικογενειακά το έργο αλλάζει και βρισκόμαστε ξαφνικά μέσα σε μια θάλασσα από σκουπίδια.

Και τι σκουπίδια λέτε κυρίως;; Πλαστικά μπουκάλια παντός είδους - αναψυκτικά, απορρυπαντικά κ.λπ. Από τα λίγα ταξίδια που έχω κάνει σε χώρες "αναπτυσσόμενες" έχω δει πως το βασικό πρόβλημα τους με τα σκουπίδια είναι οι πλαστικές αυτές συσκευασίες - φορείς πολιτισμού θεωρούνται. Και μου γεννιέται συχνά η εξής απορία: μα μια χαρά δεν ήταν χωρίς αυτά πριν μερικές δεκαετίες;

Προσέξτε αλλαγή σκηνικού. Μα γιατί; Αναρωτιέται ο κοινός νους αυθόρμητα. Οι επεξηγήσεις του βαρκάρη αλλά και άλλων ντόπιων είναι πως το βασικό πρόβλημα είναι πως στις περιοχές αυτές δεν υπάρχουν χωματερές οπότε οι κάτοικοι πετάνε τα σκουπίδια στο φαράγγι. Είναι θέμα του από που και πόσο δυνατά φυσάει ο άνεμος για το που θα λιμνάσουν για λίγο τα σκουπίδια ή προς τα πού θα κατευθυνθούν. Μια φορά λιγότερα ή περισσότερα είναι πάντα εκεί. Όσο για τους κυρίους με τη βάρκα μαζεύουν τους κορμούς και τα μεγάλα κλαδιά, που συμπαρασύρουν τα σκουπίδια για να μην έχουν πρόβλημα οι βάρκες των συνεπών τουριστών που λέγαμε.

Και να φανταστεί κανείς πως από το φράγμα στο συγκεκριμένο φαράγγι παράγεται - είπαν πολλοί ντόπιοι το 24% της ενέργειας της χώρας.

Και θα αναρωτηθεί κανείς: ΟΚ και τι θέλετε να μας πείτε με όλα αυτά; Τίποτα σημαντικό. Να μόνο αναρωτιέμαι: τι θα γίνει και σε αυτή τη γωνιά της γης μετά από 5, 10, 15 χρόνια που οι "αναπτυσσόμενοι" θα γίνουν σαν και εμάς "ανεπτυγμένοι" και θα παράγουν πιο πολλά σκουπίδια, που θα τους πνίξουν κάποια στιγμή κ.λπ. (βλέπε Ψυττάλεια) Απολαύστε το!!!