Οικολογική Επιθεώρηση

  • Μεγαλύτερο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Προκαθορισμένο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Μικρότερο μέγεθος γραμματοσειράς

Οικολογικό Φόρουμ, Κίνηση για την ανασυγκρότηση του οικολογικού χώρου

E-mail Εκτύπωση
Ευρετήριο Άρθρου
Οικολογικό Φόρουμ, Κίνηση για την ανασυγκρότηση του οικολογικού χώρου
Μια νέα πολιτική συγκρότηση
Όλες οι Σελίδες
Λάβαμε και σας μεταφέρουμε ανακοίνωση του Οικολογικού Φόρουμ, Κίνησης για την ανασυγκρότηση του οικολογικού χώρου:

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ 
στις 7 και 8 ΔΕΚ 2002 στο Πάντειο

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ: ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΚΑΙ ΕΠΙΚΑΙΡΗ

Ένας νέος ιστορικός κύκλος ανοίγει για τον οικολογικό χώρο στην Ελλάδα. Είναι αρκετοί/ές πια αυτοί/ές που αναζητούν τη συγκρότηση ενός αυτόνομου οικολογικού πολιτικού πόλου, που θεωρούν την οικολογία ως θεμελιακό συστατικό στοιχείο μιας άλλης πολιτικής και θέλουν να οικοδομήσουν το κοινό της σπίτι.

Με βάση αυτήν την προτεραιότητα και ανεξάρτητα από εντάξεις κάποιων σε προϋπάρχοντες οικολογικούς φορείς, το Οικολογικό Φόρουμ προσπάθησε τα τελευταία δύο χρόνια να διευκολύνει το διάλογο και την κοινή δράση του χώρου, με συνεργατικό πνεύμα και με ειλικρινή προσπάθεια σύνθεσης των κοινών σημείων όσων δέχονται την προτεραιότητα της οικολογίας και της κοινωνικής αλληλεγγύης. Ήδη προχωρά σε μια ιδρυτική Πανελλαδική Συνδιάσκεψη οικολογικού πολιτικού φορέα, που θα δώσει σχήμα και χρώμα στις προσδοκίες ενός ευρύτερου κόσμου.

Σε ποιο πλαίσιο καλούμαστε να δράσουμε

Σήμερα, σε συνθήκες "παγκοσμιοποιημένης" περιβαλλοντικής και κοινωνικής κρίσης, η πολιτική οικολογία έχει λόγο ύπαρξης περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Στην Ελλάδα των αρχών του 21ου αιώνα, η σαθρή μεγέθυνση της οικονομίας αδυνατεί να συγκαλύψει την υποβάθμιση της ποιότητας ζωής και την αποσύνθεση της κοινωνικής αλληλεγγύης:

* Η μεγάλη πλειοψηφία του λαού αποξενώνεται όλο και περισσότερο από τα κέντρα αποφάσεων της κεντρικής, τοπικής και κομματικής εξουσίας. Οι πολίτες πιέζονται να λειτουργούν κοντόφθαλμα και να θυσιάζουν την αξιοπρέπειά τους. Τηλεοπτική "δημοκρατία" και παθητικότητα, ανούσια πολιτική αντιπαράθεση αλλά και ακροδεξιά δημαγωγία, καταναλωτισμός αλλά και ανισότητες κυριαρχούν στη ζωή μας.

* Η ολοένα και πιο διπολική αντιπαράθεση του πολιτικού συστήματος ομονοεί -και μέσω των κοινών ευρωπαϊκών πολιτικών- στην εμπορευματοποίηση των κοινωνικών αγαθών, στην ανεργία και στην "ελαστικοποίηση" των όρων της εργασίας, στην ενίσχυση των κατασταλτικών μηχανισμών, με το δόγμα της "ασφάλειας" και με ελάχιστες δημοκρατικές εγγυήσεις.

* Το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής περιφέρειας εγκαταλείπεται και καταρρέει, περιθωριοποιείται ή παραδίνεται στον μαζικό τουρισμό.

* Δάση και βιότοποι συρρικνώνονται, πολύτιμοι φυσικοί πόροι της γεωργίας, της αλιείας και του τουρισμού λεηλατούνται και εξανεμίζονται. Η χώρα εκχωρείται στους κοντόφθαλμους διαχειριστές της εξουσίας, στους εντολοδόχους των οικονομικών συμφερόντων και στις ορέξεις των εργολάβων.

* Στις μεγάλες πόλεις βαδίζουν παράλληλα η ρύπανση, το κυκλοφοριακό χάος και οι πιέσεις στους λιγοστούς ελεύθερους χώρους και την περιαστική φύση. Ο πεζός μετατρέπεται σε απειλούμενο με εξαφάνιση είδος, οι πολίτες αποξενώνονται μέσα σε απρόσωπες και αντιαισθητικές γειτονιές.

* Οι ολοένα βαρύτερες επιπτώσεις της Ολυμπιάδας του 2004, οι παράλογες εξοπλιστικές δαπάνες, η επικείμενη εξάντληση των κοινοτικών "πακέτων στήριξης" και το δημόσιο χρέος -που ξεπερνάει το Α.Ε.Π. ενός έτους!- συνθέτουν ένα προβληματικό τοπίο.

Είναι σαφές ότι η οικολογική κρίση δεν περιορίζεται πια στο περιβάλλον αλλά διαβρώνει τον κοινωνικό ιστό και τις προοπτικές της οικονομίας, δημιουργώντας ένα συνολικότερο έλλειμμα βιωσιμότητας για τη χώρα μας. Το πιο ανησυχητικό, όμως, είναι η καθολική αποτυχία των σημερινών κοινοβουλευτικών κομμάτων να το αναγνωρίσουν και να ασχοληθούν σοβαρά με αυτό.